ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Π.Α.Σ.Π

Μένουμε Ευρώπη για μια άλλη Ελλάδα

Για ακόμα μια φορά, όπως το κάνει τους τελευταίους μήνες, η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να δημιουργήσει εντυπώσεις για αντιπερισπασμό λόγω της επικείμενης συνόδου κορυφής και την κρίσιμη ελληνική διαπραγμάτευση. Για το κομματικό συμφέρον και την ικανοποίηση της εξουσιομανίας τους η ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αιμοδοτεί τον Εθνικό διχασμό. Διασπά τον ελληνικό λαό δημιουργώντας ένα αντιρρεαλιστικό ρεύμα που θέλει την Ελλάδα εκτός Ευρώπης. Αυτό  ,αναπόφευκτα ,δημιουργεί τον αντίθετο πόλο με το σύνθημα «Μένουμε Ευρώπη». Αυτή την φορά ,όμως ,με μια ουσιώδη διαφορά

   Στην ιστορική πλατεία Συντάγματος ένα σύμβολο του εκδημοκρατισμού της ελληνικής κοινωνίας ,συγκεντρώνονται οι Έλληνες πολίτες. Εδώ όμως πρέπει να αποσαφηνιστεί τι εννοούμε Έλληνες πολίτες. Δεν εννοούμε τα κομματικά εξαπτέρυγα ,δεν εννοούμε τους φανατισμένους οπαδούς ομάδων, δεν εννοούμε τους κουκουλοφόρους ή απολιτίκ που με μπροστάρη έναν κατ’ εικόνα «βοσκό» ξεκληρίζουν τις περιουσίες του κάθε καταστηματάρχη στο κέντρο. Εννοούμε τους σκεπτόμενους πολίτες που σηκώθηκαν από τους καναπέδες τους, τους πολίτες που στη θέα μιας ανισόρροπης και αντιφατικής κυβέρνησης κινητοποιηθήκαν. Είναι άνθρωποι που θέλουν να βγουν από τον φαύλο κύκλο Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο που κατακρεουργεί την δυνατότητα κριτικής και επεξεργασίας της όλης κατάστασης τη οικονομικής κρίσης.

  Ο κόσμος του συμβολικού Συντάγματος πλέον συνειδητοποιεί ότι το πρόβλημα τα τελευταία χρόνια δεν δημιουργούν οι λέξεις μέτρα ,μειώσεις και Μνημόνιο. Το πρόβλημα είναι η αρρωστημένη νοοτροπία του «λεφτά υπάρχουν», των Ζαππείων και του «θα κάψουμε το Μνημόνιο έξω από τη Βουλή». Είναι η πολιτική του διαμελισμού της δημόσιας διοίκησης από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στο βωμό δημιουργίας μηχανών παραγωγής ψηφοφόρων. Πρόβλημα αποτελεί, επίσης η λογική βαπτίσματος της Τρόικας και του Μνημονίου σε Θεσμούς και Πρόγραμμα αντίστοιχα. Το σημαντικότερο όμως που έχει καταλάβει «ο πολίτης της πλατείας» είναι η ανάγκη για την αλλαγή εκ θεμελίων του κοινωνικού ιστού στη βάση του δημόσιου συμφέροντος, του κοινωνικού κράτους, του κράτους Πρόνοιας και του κράτους Δικαίου.

  Συμπερασματικά, όταν η αβεβαιότητα διογκώνεται, όταν η δεδηλωμένη της κυβέρνησης τίθεται υπό αμφισβήτηση, τότε ο ελληνικός λαός έχει την ανάγκη ρεαλιστικών λύσεων. Με τη διαφύλαξη του Ευρωπαϊκού κεκτημένου πρέπει η Ελληνική κοινωνία να κινηθεί στην κατεύθυνση ενός αξιακού κώδικα για να θεμελιώσει την κοινωνική νοοτροπία στα πρότυπα του ευρωπαϊκού δρόμου.