Πρόταση Παιδείας 2015

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί έναν μεγάλο διάλογο που είναι μείζονος σημασίας να ανοίξει το Υπουργείο με τον απλό φοιτητή. Η Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη αγωνιζόμενη πάντοτε για την προάσπιση των συμφερόντων και την διασφάλιση των δικαιωμάτων των φοιτητών νιώθει την ευθύνη να εκφράσει τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες τους.

Επιδίωξη μας είναι να μπορέσουμε να δώσουμε λύσεις δημιουργώντας το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο ώστε να επέλθει πραγματική εξωστρέφεια της Ανώτατης Εκπαίδευσης με απώτερο σκοπό την σύνδεση της με την Ελληνική κοινωνία και την Ελληνική παραγωγή. Μιας εκπαιδευτικής διαδικασίας που θα είναι καινοτόμα, εξαλείφοντας φαινόμενα διαφθοράς, συναλλαγής, κλείνοντας μια για πάντα τις πόρτες στις εκάστοτε συντεχνίες.

Τα προβλήματα ποικίλουν στο σύνολο του Εκπαιδευτικού Συστήματος και ιδιαίτερα στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Καλούμε όλους τους Φοιτητές και όλους τους εμπλεκόμενους φορείς με την Εκπαίδευση σε ουσιαστικό διάλογο κατακτώντας πάλι δικαιώματα που έχουν απεμποληθεί από εμάς.

ΑΥΞΗΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ

Μία κοινά αποδεκτή αλήθεια είναι ότι στις συνθήκες της οικονομικής κρίσης η χώρα πρέπει να εξοικονομήσει πόρους, όμως πρέπει η κυβέρνηση να διακρίνει τους τομείς από τους οποίους μπορεί να έχει το κέρδος και όχι να κουρεύει αλόγιστα τους προϋπολογισμούς της παιδείας.

Στο πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων και των περικοπών τα τελευταία χρόνια, οι προϋπολογισμοί των Ιδρυμάτων συρρικνώνονται όλο και περισσότερο υποβαθμίζοντας συνεχώς την ποιότητα και το επίπεδο σπουδών μας. Οι φοιτητές στοιβάζονται στα εργαστήρια καθώς οι πόροι δεν είναι επαρκείς για να καλύψουν την πρόσληψη των απαραίτητων ωρομίσθιων καθηγητών για τη δημιουργία νέων εργαστηριακών ομάδων. Στη συνέχεια αυτής της συλλογιστικής, οι προκηρύξεις για μόνιμες θέσεις Δ.Ε.Π. εκλείπουν όλο και περισσότερο.

Πάγια θέση της Πανελλήνιας Αγωνιστικής Σπουδαστικής Παράταξης είναι η διασφάλιση της ποιότητας και δημιουργικότητας των σπουδών για τη δημιουργία ενός εκσυγχρονισμένου και ευέλικτου συστήματος Παιδείας. Για το λόγο αυτό προτείνουμε:

•  Γενναία αύξηση της χρηματοδότησης βάσει των αναγκών του κάθε Ιδρύματος.

•  Πρόσληψη όλων των αναγκαίων ωρομίσθιων καθηγητών και προκήρυξη μόνιμου προσωπικού και απεμπλοκή των εκλεκτορικών, που εκκρεμούν, από τα γραφειοκρατικά τροχοπέδια.

•  Παραδειγματική τιμωρία των διοικούντων των Ιδρυμάτων που καταχράστηκαν χρήματα του ελληνικού λαού.

ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ

ΣΤΕΓΑΣΗ

Στις συνθήκες κοινωνικής κρίσης που διέπουν την ελληνική κοινωνία τα τελευταία χρόνια η παιδεία είναι το αγαθό που πρέπει το κράτος να προσφέρει απλόχερα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στους νέους της. Είναι απαράδεκτο οι νέοι άνθρωποι αυτής της χώρας τελειώνοντας την ψυχοφθόρα διαδικασία των Πανελλήνιων Εξετάσεων να παρατούν τις σπουδές τους επειδή η σχολή εισαγωγής τους είναι μακριά από την οικογενειακή τους εστία.

Απαιτούμε:

• Την ανέγερση νέων φοιτητικών εστιών, την αξιοποίηση της αχρησιμοποίητης ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου.

• Την σύναψη συμβάσεων των Α.Ε.Ι. με παιδικούς σταθμούς έτσι ώστε να εξυπηρετηθούν όλες οι μητέρες-φοιτήτριες που θέλουν να εκπληρώσουν τις σπουδές τους χωρίς πρόβλημα. Είναι χρέος μας να δώσουμε το δικαίωμα σε τέτοιες περιπτώσεις γυναικών που καλούνται να ανταπεξέλθουν στο δύσκολο ρόλο της μητέρας-φοιτήτριας.

ΣΙΤΙΣΗ

Στα πλαίσια ης φοιτητικής μέριμνας δεν μπορεί να λείψει και η σίτιση των φοιτητών. Πρέπει να δοθούν λύσεις άμεσες σε αυτό το ζήτημα. Η διαχείριση του προϋπολογισμού που κατανέμεται για τη σίτιση, θα πρέπει να υλοποιείται με τον πλέον διαφανή τρόπο, έτσι ώστε ανά περιπτώσεις να υπάρχουν φαινόμενα κατάχρησης των κεφαλαίων για τη σίτιση των φοιτητών. Οι ανάγκες είναι συγκεκριμένες όπως και τα ποσά που πρέπει κάθε Ίδρυμα να διαθέτει στη σίτιση.

Απαιτούμε τη δωρεάν σίτιση όλων των φοιτητών χωρίς οικονομικά κριτήρια για να εκλείψουν τέτοια φαινόμενα και να υπάρξει πλήρης διαφάνεια και από την πτυχή της μέριμνας.

ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ

Το ζήτημα των συγγραμμάτων είναι από τα σημαντικότερα θέματα που απασχολούν τους φοιτητές, γιατί από την ποιότητα και την επιστημονική πληρότητά τους εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό το επίπεδο της παρεχόμενης γνώσης που παρέχεται στους αυριανούς επιστήμονες. Εξετάζοντας την κατάσταση που επικρατεί σήμερα σχετικά με τα πανεπιστημιακά συγγράμματα μπορούμε με λύπη να διαπιστώσουμε ότι πολλά από αυτά που χρησιμοποιούνται σήμερα βρίσκονται σε αναντιστοιχία με τις σύγχρονες επιστημονικές εξελίξεις. Επίσης το γεγονός του ενός και μόνο συγγράμματος έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη μιας μονόπλευρης αντίληψης στην επιστημονική προσέγγιση διαφόρων γνωστικών αντικειμένων

και επιπλέον έχει οδηγήσει στην ταύτιση θεμάτων στις εξετάσεις με το περιεχόμενο του εκάστοτε συγγράμματος και συνεπώς στην αποστήθιση. Στη συνέχεια αυτής της συλλογιστικής, η παροχή πολλαπλών συγγραμμάτων θα προλαμβάνει περιπτώσεις κατάχρησης και μονοπωλίου βιβλίων από καθηγητές Ιδρυμάτων που είναι και συγγραφείς των συγγραμμάτων που παρέχονται.

Τέλος, είναι απαραίτητη η δημιουργία ηλεκτρονικής βιβλιοθήκης στα πλαίσια της βελτιστοποίησης της ποιότητας και της ποικιλίας της γνώσης και τις ενημέρωσης των φοιτητών καθώς και την εξοικείωσή τους με τις νέες τεχνολογίες.

ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ – ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΔΟΙ

Τα ελληνικά Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα πρέπει να εξασφαλίζουν την επιστημονική επάρκεια και να προάγουν την κριτική σκέψη και όχι την στείρα απομνημόνευση και την «αντιγραφή». Η εξεταστική διαδικασία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της εκπαίδευσης. Οι εξετάσεις πρέπει να διαδραματίζουν κυρίαρχο ρόλο στην ενεργοποίηση των διανοητικών δυνάμεων του φοιτητή και όχι να είναι μία βασανιστική εμπειρία την οποία προσπαθεί να ξεπεράσει δια της «πλαγίας οδού». Τέλος, επειδή υπάρχει καθημερινή τριβή μεταξύ διδασκόντων και φοιτητών και δημιουργούνται συχνά φαινόμενα αντιπάθειας μεταξύ τους κρίνεται επιτακτική η ανάγκη πλήρους διαφάνειας στην αξιολόγηση των γραπτών.

Έτσι, για τη διαφύλαξη των φοιτητών, του κύρους των καθηγητών, την ομαλή λειτουργία των Ιδρυμάτων και την κατάργηση του Ιδρύματος – Εξεταστικού κέντρου προτείνουμε:

 Εκσυγχρονισμό του τρόπου εξέτασης. Την θέσπιση εξέτασης στα πρότυπα πανελλαδικών εξετάσεων όσον αφορά στο θέμα της μη αναγνώρισης του εκάστοτε εξεταζομένου από τους εξεταστές. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να επικαλύπτεται το όνομα του εξεταζόμενου και η εξέταση του γραπτού να γίνεται βάσει κωδικού τον οποίο θα εκδίδει η γραμματεία και έπειτα θα μεριμνεί για την αντιστοίχηση του διορθωμένου γραπτού.

•  Απαλλακτικές εργασίες που θα βοηθούν στην εμβάθυνση του αντικειμένου του μαθήματος τις οποίες θα παρουσιάζει ο φοιτητής και θα βαθμολογείται αναλόγως.

•  Καθιέρωση βοηθητικών εργασιών σε όλα τα μαθήματα ο βαθμός των οποίων θα συνυπολογίζεται στον τελικό βαθμό εξέτασης του μαθήματος.

•  Καθιέρωση ενισχυτικών «προόδων» στα μισά του εξαμήνου οι οποίες δεν θα είναι υποχρεωτικές αλλά όποιος φοιτητής επιλέξει να τις δώσει στο τέλος θα εξετάζεται στη μισή εξεταστέα ύλη και ο βαθμός των «προόδων» θα συνυπολογίζεται στον τελικό βαθμό εξέτασης του μαθήματος, αν είναι μεγαλύτερος από το βαθμό της τελικής εξέτασης.

•  Κάθε φοιτητής να έχει το δικαίωμα (σε όλα τα μαθήματα) να βλέπει διορθωμένο το γραπτό του. Επίλυση όλων των θεμάτων της εξεταστικής από τους αρμόδιους καθηγητές και δημοσιοποίησή τους (π.χ. μέσα από τις σχετικές ιστοσελίδες των μαθημάτων).

•  Δυνατότητες βελτίωσης βαθμολογίας, επανεξέτασης σε περιπτώσεις μεγάλου ποσοστού αποτυχίας.

•  Εξέταση θεμάτων που να αξιολογούν την κριτική ικανότητα του φοιτητή και όχι την στείρα απομνημόνευση των σωστών απαντήσεων. Επέκταση του θεσμού των ερωτήσεων πολλαπλής επιλογής κατά την εξέταση ενός μαθήματος ώστε να παταχθεί το φαινόμενο της «παπαγαλίας» και να αναπτυχθεί η κριτική σκέψη.

•  Το πρόγραμμα της εξεταστικής περιόδου να είναι αποτέλεσμα συνεργασίας της γραμματείας με τους εκπροσώπους των φοιτητών ούτος ώστε να ανακοινώνεται στην αρχή κάθε ακαδημαϊκού έτους.

Όσον αφορά τα Τ.Ε.Ι.:

•  Την καθιέρωση επαναληπτικής εργαστηριακής εξεταστικής τον Σεπτέμβρη

•  Να εφαρμοστεί το ισχύον πλαίσιο εξεταστικής των Πανεπιστημίων.

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Τα επαγγελματικά δικαιώματα είναι ίσως το σημαντικότερο ζήτημα που απασχολεί τη φοιτητική κοινότητα. Μετά την ανωτατοποίηση των Τ.Ε.Ι. το 2001, ο δρόμος θα έλεγε κανείς ότι άνοιξε για την έκδοσή τους. Παρ’ όλα αυτά, για ακόμη μια φορά οι συντεχνίες διαδραματίζουν το συμφεροντολογικό τους ρόλο αφήνοντας μία μεγάλη μάζα απόφοιτων στο έλεος της αγοράς εργασίας με τη συρρικνωμένη επαγγελματική δραστηριότητα που τους παρέχει ο τίτλος σπουδών τους. Το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος δεν αναγνωρίζει μηχανικούς προερχόμενους από τον Τεχνολογικό Τομέα και από την άλλη πλευρά η Ε.Ε.Τ.Ε.Μ. δεν δύναται να ικανοποιήσει την ανάγκη των αποφοίτων μηχανικών των Τ.Ε.Ι. Όπως σε κάθε ειδικότητα, έτσι και στους μηχανικούς πρέπει να υπάρξει ένας Ενιαίος Επιμελητηριακός Φορέας ο οποίος θα έχει το ρόλο της κεντρικής οργάνωσης όλων τους.

Εάν θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα μοντέλο παιδείας που θα είναι δίπλα στο φοιτητή και όχι απέναντί του, θα είναι ευέλικτο, θα αφουγκράζεται τα προβλήματα του, θα είναι προοδευτικό, θα στοχεύει στο φοιτητή ως το μέλλον της κοινωνίας τότε πρέπει να υπάρξει μια πραγματική ισορροπία μεταξύ των Πανεπιστημίων και των Τ.Ε.Ι.

Εν έτη 2014, είναι αδύνατον να διαχωρίζονται τα Ιδρύματα με τρόπο που δημιουργεί αποφοίτους δύο ταχυτήτων. Αυτό συμπεραίνεται από το γεγονός ότι οι απόφοιτοι μηχανικοί του Πολυτεχνείου έχουν απόλυτη κυριαρχία στα επαγγελματικά δικαιώματα, καλύπτοντας όλους τους κλάδους όλων των ειδικοτήτων μηχανικού με το πτυχίο τους. Και από την άλλη πλευρά στα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα να δεσπόζει η φυσιογνωμία της «πράξης» και όχι της θεωρίας με τους αποφοίτους τους να εξέρχονται από το Τ.Ε.Ι. τους με μεγάλη εμπειρία στο τρόπο υλοποίησης των εκάστοτε έργων, γεγονός το οποίο δεν κατοχυρώνεται νομικά αυτή τη στιγμή. Εν κατακλείδι, κρίνεται επιτακτική η ανάγκη να γεφυρωθεί το διαχρονικό χάσμα μεταξύ των Ιδρυμάτων για να διασφαλιστεί η εύρυθμη, ποιοτική και παραγωγική εκπαιδευτική διαδικασία.

Για όλους τους παραπάνω λόγους προτείνουμε:

•  Άμεση έκδοση των επαγγελματικών δικαιωμάτων για τις ειδικότητες που εκκρεμούν.

•  Εκσυγχρονισμός των υπαρχόντων επαγγελματικών δικαιωμάτων όπου αυτά υπάρχουν.

•  Σύσταση Ενιαίας Επιμελητηριακής Ένωσης αποφοίτων Πολυτεχνείου – Τ.Ε.Ι.

•  Ενιαίο μισθολογικό κλιμάκιο ανά ειδικότητα Πολυτεχνείου – Τ.Ε.Ι.

Παράλληλα, κρίνουμε ως απαράδεκτο το γεγονός ότι σε χώρες της Ε.Ε. οι απόφοιτοι των Τ.Ε.Ι. εντάσσονται στα αντίστοιχα Τεχνικά Επιμελητήρια ενώ στην Ελλάδα όχι. Ο στρουθοκαμηλισμός της κυβέρνησης και των συντεχνιών πρέπει να σταματήσει. 

ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ

Το θέμα της εκπροσώπησης των φοιτητών στα όργανα συνδιοίκησης αποτελεί το βασικό πυλώνα της ενεργής δραστηριοποίησης των φοιτητών στα Ιδρύματα. Οι φοιτητές είναι αυτοί που βιώνουν καθημερινά τα προβλήματα μέσα από τα μαθήματα και είναι οι πρώτοι που αφουγκράζονται τις δυσλειτουργίες των τμημάτων τους. Έτσι, δεν είναι δυνατόν, σε εποχές που τα Πανεπιστήμια και τα Τ.Ε.Ι. βρίσκονται σε κατάσταση κρίσης και αδράνειας, να μη δίνεται ο λόγος στους ανθρώπους που μπορούν να καταθέσουν προτάσεις και να δώσουν λύσεις στα ζητήματα που τους αφορούν. Η λύση που έδωσε το Υπουργείο με τις καταργήσεις των συμβουλίων των τμημάτων, της εκπροσώπησης στις Γενικές Συνελεύσεις αυτών και της αντικατάστασής τους με τα Συμβούλια Διοίκησης δεν είναι ικανή να καλύψει τις ανάγκες που υπάρχουν.

Έτσι, προτείνουμε:

•  Την επαναφορά στο προ καθεστώς νομικό περιβάλλον όσον αφορά τα όργανα συνδιοίκησης και την εκπροσώπηση των φοιτητών.

•  Τον διορισμό δικαστικών αντιπροσώπων για την πιστοποίηση και επίβλεψη των φοιτητικών εκλογών σε κάθε σύλλογο.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Ένας παράγοντας της διασφάλισης της εύρυθμης λειτουργίας των Α.Ε.Ι. είναι η αξιολόγησή τους. Η πλήρως διαφανής και έγκυρη αξιολόγηση των Ιδρυμάτων παίζει καθοριστικό παράγοντα στη λειτουργία τους. Μπορεί να δώσει ουσιαστικές λύσεις σε προβλήματα που ταλανίζουν ολόκληρη την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση με στόχο τη δημιουργία μιας ευέλικτης, λειτουργικής και προοδευτικής εκπαιδευτικής διαδικασίας και λειτουργικότητας των Ιδρυμάτων.

Διεκδικούμε την ουσιαστικότερη αξιολόγηση των Ιδρυμάτων τόσο εξωτερική όσο και εσωτερική σε τμήματα και σχολές. Επίσης, αναφορικά με την αξιολόγηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας από τους σπουδαστές, με σκοπό την ενεργητικότερη συμμετοχή τους, να δημοσιεύονται τα αποτελέσματα στους πίνακες ανακοινώσεων των ιδρυμάτων. Τέλος, για να δοθεί σε όλους ένα παραπάνω κίνητρο για την καλύτερη αξιολόγηση θα πρέπει επιτέλους να εφαρμοστούν και οι κυρώσεις οι οποίες θεσμοθετούνται και καταργούνται από τη μία μέρα στην άλλη ανά τους νόμους τα τελευταία χρόνια. Οι κυρώσεις πρέπει να περιλαμβάνουν μείωση μισθού, πτώση βαθμίδας και η εσχάτη των ποινών να επιφέρει την απομάκρυνση από τις αίθουσες διδασκαλίας. Η λειτουργική και παραγωγική εκπαιδευτική διαδικασία ταλανίζεται από φαινόμενα καθηγητικής αυθαιρεσίας, πρόσληψη καθηγητών με ελλιπή προσόντα μέσα από αδιαφανείς, φωτογραφικές προκηρύξεις θέσεων, όπως επίσης να εξαλειφθούν φαινόμενα που παρατηρούνται κυρίως στα επαρχιακά Ιδρύματα με τους καθηγητές να διαμένουν στην μόνιμη κατοικία τους και να παρουσιάζονται στο Ίδρυμά τους μία ή δύο φορές την εβδομάδα με αποτέλεσμα να χάνεται κάθε ουσιαστική επικοινωνία με τον φοιτητή.

Η διαχείριση είτε με manager είτε χωρίς την υπάρχουσα χρηματοδότηση είναι ανούσια. Παράλληλα η δημοσιοποίηση της ανάλυσης στο κοινό και όλους τους φορείς της Ανώτατης Εκπαίδευσης των τακτικών προϋπολογισμών και των ειδικών λογαριασμών των Ιδρυμάτων κρίνεται αναγκαία για τη διαφάνεια μέσω του προγράμματος ΔΙΑΥΓΕΙΑ.

Στην πράξη το τι εννοούμε Αξιολόγηση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης:

•  Αξιολόγηση της υλικοτεχνικής υποδομής και των Προγραμμάτων Σπουδών.

•  Αξιολόγηση του διδακτικού και ερευνητικού έργου των διδασκόντων.

•  Αξιολόγηση της μεταδοτικότητας των εκπαιδευτικών από τους σπουδαστές με ουσιαστικό ρόλο στην εξέλιξή τους και στην παραμονή τους στο Ίδρυμα.

•  Έρευνα της διαχείρισης των πόρων που προέρχονται από το κράτος, καθώς και των λοιπόν εσόδων (εκτός κρατικού προϋπολογισμού) των Α.Ε.Ι., ώστε να μην κατευθύνεται η έρευνα προς όφελος των εταιριών.

•  Δημοσιοποίηση στο πρόγραμμα «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» όλων των οικονομικών δραστηριοτήτων των Ιδρυμάτων.

•  Απομάκρυνση καθηγητών που έχουν παράπλευρες επαγγελματικές δραστηριότητες και χρησιμοποιούν εγκαταστάσεις των ιδρυμάτων για τις ιδιωτικές δραστηριότητές τους.

•  Αύξηση των ωρών διδασκαλίας για κάθε καθηγητή στις υποχρεωτικές 20 ώρες εβδομαδιαίως.

•  Υποχρεωτική παρουσία των καθηγητών τουλάχιστον 6 ώρες ημερησίως στο Ίδρυμα που ανήκουν.

ΕΡΕΥΝΑ

Η Ανώτατη Εκπαίδευση πρέπει να είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την τοπική κοινωνία και τους τοπικούς φορείς της πόλης. Η Έρευνα μπορεί να αποτελέσει το συνδετικό κρίκο μεταξύ τους. Η ερευνητική δραστηριότητα στο χώρο των Ιδρυμάτων πρέπει να διοχετεύεται στην κοινωνία στα πλαίσια της ελεύθερης αγοράς με απώτερο σκοπό την ανάπτυξη της κοινωνίας και τα οικονομικά οφέλη των Α.Ε.Ι., όπως συμβαίνει και στις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες.

Με αφορμή όλα τα παραπάνω καταλήγουμε στα εξής:

•  Αυτόνομη κι αξιόπιστη ερευνητική δραστηριότητα πάνω στις ανάγκες της αγοράς.

•  Διεύρυνση των διεθνών συνεργασιών στο πλαίσιο διεθνών ερευνητικών προγραμμάτων.

•  Υποβολή των προτάσεων ερευνητικών προγραμμάτων στην Ε.Ε. και αξιολόγησή τους από διεθνείς αξιολογητές.

•  Κατοχύρωση της πνευματικής ιδιοκτησίας της οποιασδήποτε καινοτομίας αναπτύσσεται μέσα από πτυχιακές ή διπλωματικές εργασίες φοιτητών με το μεγαλύτερο μερίδιο αυτής στον φοιτητή που την εκπόνησε.

Διδακτορικά Τ.Ε.Ι.

Σκοπός Ίδρυσης των Τ.Ε.Ι. ήταν η ανάπτυξη ενός τεχνολογικού τομέα που θα έπαιζε το ρόλο του εφοδιασμού των αποφοίτων του με τα απαραίτητα όπλα για να ανταπεξέλθουν στις δύσκολες συνθήκες της αγοράς εργασίας. Ένας τέτοιος εκπαιδευτικός ορίζοντας είναι απόλυτα θεμιτός υπό κάποιες προϋποθέσεις. Αρχικά, θα υπάρχει και θα διασφαλίζεται διαχρονικά το επίπεδο και η ποιότητα σπουδών. Έπειτα, θα συμβαδίζει και θα αποτελεί το ορμητήριο της κοινωνίας στις τεχνολογικές εξελίξεις. Στη συνέχεια, θα είναι ισότιμα σε όλα τα επίπεδα με τα πανεπιστήμια τόσο σε σπουδές όσο και σε εφόδια και επιπλέον προγράμματα που θα του δίνουν το απαραίτητο για το μέγεθός του κύρος στην ελληνική κοινωνία στα πρότυπα των Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων. Έτσι, είναι μείζονος σημασίας να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ Πανεπιστημίων και Τ.Ε.Ι. για να αποκτήσουν τα Τ.Ε.Ι. την αίγλη και να αναγεννηθεί το όραμα για το οποίο δημιουργήθηκαν.

Το τελευταίο βήμα για τη θεσμική ολοκλήρωση των Τ.Ε.Ι. είναι η κατοχύρωση των διδακτορικών προγραμμάτων. Βάσει των μεταπτυχιακών που έχουν δοθεί σε πολλά Ιδρύματα μπορούν έτσι και πιλοτικά να δοθούν και τα Διδακτορικά. 

ΚΟΛΛΕΓΙΑ

Ένα μεγάλο ζήτημα της παιδείας στη χώρα μας είναι τα κολλέγια. Η Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη είναι η πρώτη που έχει εκφράσει και έχει εναντιωθεί τόσο στην ίδρυση κολλεγίων όσο και στην αναγνώρισή τους από το Υπουργείο Παιδείας.

Ύστερα από την εφαρμογή του Νόμου Διαμαντοπούλου (ν.4009/11) και τις τροποποιήσεις του (ν.4076/12) ήρθε και πάλι το θέμα της αναγνώρισης των κολλεγίων στο προσκήνιο. Ισοτίμηση των τίτλων σπουδών και των επαγγελματικών δικαιωμάτων των κολλεγίων με αυτά των Α.Ε.Ι. και θεσμοθέτηση νομικών πλαισίων για τα προσόντα των καθηγητών βάσει των οποίων θα προσλαμβάνονται στα Κολλέγια είναι διατάξεις που εισήχθησαν στο νόμο των κολλεγίων και μάλιστα από την «πίσω πόρτα». Σε μία εποχή που η Τριτοβάθμια Εκπαίδευση βρίσκεται σε κατάσταση κρίσης και σε μια διαδικασία λειτουργικής ολοκλήρωσης με την εξισορρόπηση Πανεπιστημίων και Τ.Ε.Ι. είναι εκτός πραγματικότητας η αναγνώριση των Κολλεγίων.

Η Π.Α.Σ.Π. πάντα πιστή στις αρχές και τις αξίες της για Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία προτείνει:

u Καμία ισοτιμία επαγγελματικών δικαιωμάτων, έτσι ώστε να είναι διακριτός ο διαχωρισμός των Κολεγίων Α.Ε.Ι.( 5η και 6η βαθμίδα αντίστοιχα).

•  Κατάργηση της ισότιμης αναγνώρισης Α.Ε.Ι. - Κολεγίων. Καμία διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του Σ.Α.Ε.Π. με αποτέλεσμα την απονομή ισάξιων πτυχίων όχι μόνο κοινοτικών αλλά και ιδιαίτερα τρίτων χωρών που συνεργάζονται με την Ελλάδα.

•  Κατάργηση του νομικού πλαισίου για τα προσόντα των καθηγητών με τα οποία προσλαμβάνονται από τα Κολλέγια και θεσμοθέτηση καινούργιου. Επεξηγηματικά, ο νόμος ορίζει ότι τα προσόντα των καθηγητών που θα διδάσκουν στα Κολλέγια στην Ελλάδα θα καθορίζονται από τους εκάστοτε Διεθνείς Οργανισμούς.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ

Μέσα από αυτό το κείμενο προσπαθήσαμε να καταστίσουμε σαφείς τις βασικότερες αλλαγές που χρειάζεται το ισχύον νομικό πλαίσιο για την Παιδεία. Θα πρέπει πλέον να αφήσουμε στην άκρη τα οικονομικά συμφέροντα του Ιδρύματος. Είναι πρωταρχικής σημασίας να επενδύσουμε στο ανθρώπινο δυναμικό και στους νέους αυτής της Χωράς, για να μπορεί η Ελλάδα να είναι μια Χώρα με μέλλον, με προοπτική, συμμετέχοντας ενεργά στις διεθνείς εξελίξεις, για μια κοινωνία με δομές και υποδομές, αξιοκρατική και αλληλέγγυα. Επιτέλους να γίνει ο άνθρωπος το επίκεντρο της Ελληνικής Κοινωνίας.

Για μια Παιδεία Δημόσια και Δωρεάν για Όλους

Π.Α.Σ.Π.

ΔΥΝΑΜΗ ΕΥΘΥΝΗΣ